ว่าด้วยทองและเงิน ไม่สมควรแก่สมณศากยบุตร

ข้อมูลจาก พระไตรปิฎกและอรรถกถาแปล ชุด ๙๑ เล่ม ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย

(พิมพ์ พ.ศ. ๒๕๒๕) (ปกสีน้ำเงิน) และ (พิมพ์ พ.ศ. ๒๕๔๖) (ปกสีแดง)

 

ว่าด้วยทองและเงินไม่สมควรแก่สมณศากยบุตร 

 

เล่ม ๒๙ หน้า ๒๑๒-๒๑๕ (ปกสีน้ำเงิน) / หน้า ๒๐๐-๒๐๒ (ปกสีแดง)

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค เล่ม ๔ ภาค ๒

 

๑๐.  มณิจูฬกสูตร

ว่าด้วยทองและเงินไม่สมควรแก่สมณศากยบุตร 

 

วิธีปฏิบัติในเรื่องเงินและทองที่มีผู้ถวาย

ข้อมูลจาก พระไตรปิฎกและอรรถกถาแปล ชุด ๙๑ เล่ม ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย

(พิมพ์ พ.ศ. ๒๕๒๕) (ปกสีน้ำเงิน) และ (พิมพ์ พ.ศ. ๒๕๔๖) (ปกสีแดง)

 

วิธีปฏิบัติในเรื่องเงินและทองที่มีผู้ถวาย 

 

เล่ม ๓ หน้า ๘๖๓-๘๖๕ (ปกสีน้ำเงิน) / หน้า ๘๑๓-๘๑๕ (ปกสีแดง)

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ เล่ม ๑ ภาค ๓

 

[วิธีปฏิบัติในเรื่องเงินและทองที่มีผู้ถวาย] 

โกสิยวรรค สิกขาบทที่ ๙ (พระบัญญัติ ภิกษุ ซื้อขายด้วยเงินมีประการต่างๆ ต้องอาบัติ)

ข้อมูลจาก พระไตรปิฎกและอรรถกถาแปล ชุด ๙๑ เล่ม ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย

(พิมพ์ พ.ศ. ๒๕๒๕) (ปกสีน้ำเงิน) และ (พิมพ์ พ.ศ. ๒๕๔๖) (ปกสีแดง)

 

โกสิยวรรค สิกขาบทที่ ๙

(พระบัญญัติ ภิกษุ ซื้อขายด้วยเงินมีประการต่างๆ ต้องอาบัติ)

 

อนึ่ง ภิกษุใดถึงความซื้อขายด้วยรูปิยะ 

 มีประการต่าง ๆ เป็นนิสสัคคิยปาจิตตีย์”

 

เล่ม ๓ หน้า ๙๕๗-๙๗๐ (ปกสีน้ำเงิน) / หน้า ๙๐๓-๙๑๕ (ปกสีแดง)

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ เล่ม ๑ ภาค ๓

 

โกสิยวรรค  สิกขาบทที่  ๙

เรื่องพระฉัพพัคคีย์ 

จุลศีล

ข้อมูลจาก พระไตรปิฎกและอรรถกถาแปล ชุด ๙๑ เล่ม ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย

(พิมพ์ พ.ศ. ๒๕๒๕) (ปกสีน้ำเงิน) และ (พิมพ์ พ.ศ. ๒๕๔๖) (ปกสีแดง)

 

จุลศีล

 

เล่ม ๑๑ หน้า ๓๐๙-๓๑๑ (ปกสีน้ำเงิน) / หน้า ๒๖๓-๒๖๕ (ปกสีแดง)

พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค เล่ม ๑ภาค ๑

 

บางส่วนของ สามัญญผลสูตร 

 

จุลศีล

โกสิยวรรค สิกขาบทที่ ๑๐ (พระบัญญัติ ภิกษุแลกเปลี่ยนมีประการต่างๆ ต้องอาบัติ)

ข้อมูลจาก พระไตรปิฎกและอรรถกถาแปล ชุด ๙๑ เล่ม ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย

(พิมพ์ พ.ศ. ๒๕๒๕) (ปกสีน้ำเงิน) และ (พิมพ์ พ.ศ. ๒๕๔๖) (ปกสีแดง)

 

โกสิยวรรค สิกขาบทที่ ๑๐

(พระบัญญัติ ภิกษุแลกเปลี่ยนมีประการต่างๆ ต้องอาบัติ)

 

อนึ่ง...ภิกษุใดถึงการแลกเปลี่ยนมีประการต่างๆ 

เป็นนิสสัคคิยปาจิตตีย์.

 

เล่ม ๓ หน้า ๙๗๑-๙๘๓ (ปกสีน้ำเงิน) / หน้า ๙๑๖-๙๒๗ (ปกสีแดง)

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ เล่ม ๑ ภาค ๓

 

โกสิยวรรค  สิกขาบทที่  ๑๐

เรื่องพระอุปนันทศากยบุตร 

โกสิยวรรค สิกขาบทที่ ๘ (พระบัญญัติ ภิกษุ รับ ให้รับ หรือยินดีทองเงิน อันเขาเก็บไว้ให้ ต้องอาบัติ)

ข้อมูลจาก พระไตรปิฎกและอรรถกถาแปล ชุด ๙๑ เล่ม ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย

(พิมพ์ พ.ศ. ๒๕๒๕) (ปกสีน้ำเงิน) และ (พิมพ์ พ.ศ. ๒๕๔๖) (ปกสีแดง)

 

โกสิยวรรค สิกขาบทที่ ๘

(พระบัญญัติ ภิกษุ รับ ให้รับ

หรือยินดีทองเงิน อันเขาเก็บไว้ให้ต้องอาบัติ)

 

๓๗.  ๘.  อนึ่ง ภิกษุใด รับก็ดี ให้รับก็ดี 

ซึ่งทอง เงิน หรือยินดีทอง เงิน อันเขาเก็บไว้ให้

เป็นนิสสัคคิยปาจิตตีย์.”

 

เล่ม ๓ หน้า ๙๓๗-๙๕๗ (ปกสีน้ำเงิน) / หน้า ๘๘๕-๙๐๓ (ปกสีแดง)

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ เล่ม ๑ ภาค ๓

 

โกสิยวรรค สิกขาบทที่ ๘

เรื่องพระอุปนันทศากยบุตร 

ความยินดีรับทอง และเงินนี้เป็นอุปกิเลสแห่งสมณพราหมณ์

ข้อมูลจาก พระไตรปิฎกและอรรถกถาแปล ชุด ๙๑ เล่ม ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย

(พิมพ์ พ.ศ. ๒๕๒๕) (ปกสีน้ำเงิน) และ (พิมพ์ พ.ศ. ๒๕๔๖) (ปกสีแดง)

 

ความยินดีรับทองและเงินนี้เป็นอุปกิเลสแห่งสมณพราหมณ์

 

เล่ม ๓๕ หน้า ๑๗๔-๑๗๗ (ปกสีน้ำเงิน) / หน้า ๑๗๘-๑๘๑ (ปกสีแดง)

พระสุตตันตปิฎก อังคุตรนิกาย จตุกนิบาต เล่ม ๒

 

๑๐. อุปกิเลสสูตร 

ว่าด้วยเครื่องเศร้าหมอง ๔ อย่าง

D-study.com

ช่องทางการติดต่อ

facebook FaceBook

phone 0894453994